Elżbieta Filipiak zrezygnowała ze stanowiska prezesa Cracovii.
Poniżej oświadczenie pani prezes:
Przez blisko ćwierć wieku moje życie, codzienne rozmowy, a niekiedy także rodzinne
decyzje splatały się z tym miejscem. Cracovia, która była miłością i pasją mojego
Męża, z czasem stała się również moją codziennością, odpowiedzialnością i głęboką
troską. Nie była i – dla mojej rodziny – nie jest biznesowym projektem, lecz wspólnotą
ludzi, wartości i tradycji, za którą czujemy się odpowiedzialni i którą z oddaniem
pielęgnowaliśmy. Dlatego z poczuciem wewnętrznej konieczności przekazuję dziś
decyzję o rezygnacji z funkcji prezesa zarządu Klubu.
Dziękuję za lata wspólnej pracy i za zaufanie, którym byłam obdarzana. Dziękuję
wszystkim, którzy – niezależnie od pełnionej roli – dbali, by Cracovia rozwijała się
i odnosiła sukcesy. Z wdzięcznością zwracam się do poprzedniego prezesa, pana
Mateusza Dróżdża, do zawodników, trenerów, pracowników oraz wszystkich osób,
które swoją rzetelną pracą wspierały i wspierają Klub każdego dnia.
Moja decyzja wynika z poczucia odpowiedzialności za spuściznę, którą przyszło mi
współtworzyć i której nie mogę firmować w sposób połowiczny. W obecnym układzie
zarządczym nie dysponuję narzędziami pozwalającymi realizować wizję rozwoju Klubu
w sposób spójny, odpowiedzialny i zakorzeniony w realiach, w jakich Cracovia
funkcjonuje. Wyłącznie w taki sposób – w moim przekonaniu – powinien być
prowadzony najstarszy klub piłkarski w Polsce.
Cracovia jest instytucją, która zajmuje szczególne miejsce na mapie Krakowa
i polskiego futbolu. Wymaga zrównoważonej strategii, w której właściwe podejście do
budowania jej kapitału i struktur idzie w parze ze zrozumieniem tożsamości oraz
pielęgnowaniem relacji z kibicami i lokalną społecznością. Wymaga także jasnej wizji,
konsekwencji w działaniu i codziennej, wytężonej pracy na rzecz stabilności finansowej
i sportowej.
Moim celem było zawsze prowadzenie Klubu w sposób odpowiedzialny biznesowo
i z szacunkiem dla jego dziedzictwa, ludzi i miasta, którego jest częścią. W ostatnim
czasie ujawniły się jednak rozbieżności w podejściu do kierunków rozwoju, sposobu
zarządzania oraz tempa działań niezbędnych, by Cracovia mogła stabilnie i ambitnie
się rozwijać. Różnice te są na tyle istotne, że nie pozwalają mi dłużej pełnić funkcji
w zgodzie z poczuciem odpowiedzialności wobec Klubu i wobec Państwa. Nie chcę
firmować decyzji, które nie dają gwarancji długofalowego dobra Cracovii, ani
standardów pracy, do których przez lata byliśmy przyzwyczajeni.
Zbliżająca się 120. rocznica istnienia Cracovii powinna być momentem szczególnym –
czasem dumy, jedności i wspólnego świętowania jej historii i przyszłości. Wierzyłam,
że jubileusz stanie się impulsem do szerokiego działania, angażującego kibiców,
sponsorów i całe środowisko krakowskie. Serdecznie życzę, by mimo obecnych
trudności Klub odnalazł drogę do dalszego rozwoju opartego na poszanowaniu tej
bogatej historii oraz ludzi, którzy ją tworzą.
Odchodzę z funkcji, ale nie odchodzę od Cracovii. Pozostaję mniejszościowym
akcjonariuszem Klubu i – przede wszystkim – jego wiernym kibicem. Cracovia na
zawsze pozostanie ważną częścią mojego życia i zawsze będę jej życzyć stabilności,
mądrych decyzji i ludzi, którzy potrafią łączyć historię z przyszłością oraz ambicję
z odpowiedzialnością.
Dziękuję pracownikom Klubu za profesjonalizm i oddanie, zawodnikom za walkę na
boisku, sponsorom za wsparcie i zaufanie, a kibicom za lojalność, która w sporcie jest
wartością bezcenną. To dzięki Państwu Cracovia trwa i będzie trwać.
Odchodzę z poczuciem dobrze spełnionego obowiązku i z nadzieją, że wszystko, co
przez lata robiliśmy z myślą o Cracovii, nie pójdzie na marne.
